áll anna
Gleðilegt nýtt ár. ** Árið sem er nýliðið var frekar viðburðalítið hérna hjá litlu fjölskyldunni á Norðurlandinu. Ég var líka afskaplega löt við að blogga þetta árið þannig að það eru varla til heimildir fyrir því sem þó var gert. Því er nú verr.
Ég spáði því í upphafi að 2009 yrði ár hönnunar og íslenskrar framleiðslu og það hefur að sumu leyti gengið eftir. Ég er mikil áhugamanneskja um "aktivítet" og vill helst sjá blómstrandi framleiðslu í öllum sveitum. Í því samhengi stofnaði ég bloggið "Eitthvað annað" í apríl, sem hét fyrst "Veljum íslenskt" en ég vildi ekki að því yrði ruglað saman við verkefni á vegum Samtaka Iðnaðarins, sem nota þetta slagorð. Þarna reyni ég að safna saman vörum sem eru hannaðar og framleiddar á Íslandi fyrir almenna neytendur, helst af öllu úr alíslensku hráefni og jafnvel umbúðum sem einnig eru framleiddar á Íslandi.
Annað sem ég gerði í fæðingarorlofinu (eins og maður hafi nógan tíma þar.. haha) var Lopafrík, litatónar í lopapeysum. Það voru góðar undirtektir þegar það fór af stað og ég þarf eiginlega að vera dugleg að uppfæra það verkefni, það hefur fullt af pótensjal og margar hugmyndir kviknað í kringum það í kollinum á mér.
Svo tók þjóðfélagsumræðan ansi mikinn tíma frá mér þetta árið. Ég er svolítill fréttafíkill í mér (svolítið skyld honum pabba mínum sem hefur ekki misst af fréttatíma í 50 ár) og fylgist því mjög vel með því sem er að gerast, þetta ár var bara svolítið óverdós. Þegar árið var hálfnað fékk ég alveg upp í kok og ákvað að vera ekki að tjá mig svo mikið um þetta enda byggist samfélagsumræðan að miklu leyti á félagslegum fordómum þannig að það er voðalega lítið hægt að tala saman hérna á þessu skeri.
Einn merkilegasti viðburður á þessu ári, sem sýndi fram á að það er hægt að tala saman án félagslega fordóma, var Þjóðfundurinn. Ég bauð mig fram sem sjálfboðaliði til þess að geta verið á staðnum og fylgst með. Ég var í bakvinnslunni, bak við tjöldin í stóra salnum. Þar tókum við við gögnum sem komu af hringborðunum og slóum þau inn í kerfið. Alveg ótrúlegt hvað þetta var vel skipulagður viðburður, gekk alveg ótrúlega smurt. Þetta var eins og kapall sem gekk upp, skref fyrir skref, lið fyrir lið.
Niðurstöðurnar koma kannski ekki á óvart, eru kannski ákveðin útópía eða jafnvel á hinum endanum; óskilgreinanlegt og almennt miðjumoð, en ég trúi því samt að þessar setningar geti þegar safnast saman, myndað ákveðna stefnu sem við getum verið sammála um.
Persónulegir sigrar hafa verið ýmsir á árinu líka. Ég fór nú ekki í neitt ákveðið átak en er samt átta kílóum léttari um þessi áramót en þau síðustu. Það voru reyndar auðveldu kílóin, þessi sem komu á eftir að ég gekk með Emil. Efast um að þau verði jafnmörg af um næstu, en hver veit. Ég fór reyndar á skriðsundnámskeið í haust sem var mjög skemmtilegt, þar lærði ég að synda með blöðkum, sem er svipuð tilfinning og að hlaupa með lóð.. semsagt frekar erfitt en viðráðanlegt þegar maður er búinn að ná tækninni. Mér finnst líka mjög gaman að synda (heyri það reyndar ekki oft -flestum finnst þetta svo hundleiðinlegt) og ég reyni yfirleitt að synda 800-1000m á bringusundi. Mér finnst ágætt að vera ein með hausnum á mér í vatninu og horfa á birtuna og litina í vatninu, sérstaklega þegar það er komið myrkur.
Í sumar fórum við loksins á Borgarfjörð eftir langan tíma og við hjónaleysin fórum í virkilega skemmtilega gönguferð í Stórurð, við Dyrfjöllin.
Ég er bjartsýn á árið sem er framundan. 2010 er töff tala og ég held að við getum látið fullt af góðum hlutum gerast. Það eru ekki endilega áramótaheit, en þegar maður lítur yfir farinn veg hugsar maður líka um það sem er framundan og hvernig maður vill hafa hlutina í framtíðinni (eða í fortíð framtíðarinnar... :-) )
Um næstu áramót ætla ég að hafa gengið á fleiri fjöll, sérstaklega hérna í Eyjafirðinum. Ég ætla að koma nokkrum persónulegum verkefnum í gang og halda áfram að sinna vinnunni minni vel. Ég ætla að halda áfram að vera vakandi yfir samfélagsmálum en reyna að horfa í gegnum reykinn. Ég ætla að skissa meira og kannski mála eitthvað... og til þess að geta gert allt sem mig langar að gera ætla ég að þróa með mér leið til að þurfa bara að sofa í fjóra tíma á sólarhring...
GLEÐILEGT ÁR
0multi-prjón-ing
Þar kom að því að Spaugstofan gerði svolítið gys að prjónæðinu sem gengur yfir kvenfólk þessi misserin og ekki síst þessum social media hluta þess, óteljandi grúbbur á facebook og mont-statusar, sem er auðvitað bara frábært :)
Ég hef nú ekki látið mitt eftir liggja og prjónaði lopapeysu á Emil í sumar sem ég er búin að nota mikið í vetur.
Núna er ég með tvennt á prjónunum, bæði ullarsokka á mig úr álafosslopa og sokkahosur úr bulkylopa, málið er bara að ég nota kvöldin yfirleitt til að klára vinnuverkefni dagins og það er yfirleitt nóg að gera, þannig að ég sit voða lítið fyrir framan imbann að prjóna, því er nú verr.
En það er einmitt það sem Spaugstofumenn klikkuði illilega á, þeir hugsuðu auðvitað eins og karlmenn og þekkja ekki eða skilja ekki hvernig það er að að multi-taska. Auðvitað geta konur bæði hlustað og prjónað í einu, að sjálfsögðu. :)
Í bítið
Þegar litli stubbur vaknar rúmlega sex á morgnana og heimtar sinn hafragraut, þrátt fyrir að það sé laugardagur, þá þýðir yfirleitt ekkert að mótmæla. Við fórum því á fætur eldsnemma í bítið. Það er samt mjög góð tilfinning að vakna svona snemma, ná morgunkyrrðinni, þrátt fyrir lítinn svefn. Það verður svo mikið úr deginum.
Þannig að uppúr sjö, þegar morgunmaturinn var frá og stubburinn kominn í dótið sitt, fannst mér tilvalið að gera nokkuð sem ég hef lengi ætlað að gera. Búa til úrklippubók fyrir uppskriftir, þið vitið, þessar sem maður klippir úr dagblöðum, prentar út af netinu osfr. sem eiga eiginlega hvergi heima.
Það sem þarf er 1stk A4 gormabók úr Tiger, kostar 600 kall held ég. Gormarnir mega gjarnan vera svolítið rúmir þar sem bókin á eftir að fitna. Breiður og fínn túss, lím og límmiðar til að deila bókinni niður.
Flokkarnir fara auðvitað eftir hverjum og einum, kannski vill maður gera tvær bækur, aðra fyrir mat og hina fyrir kökur, það gæti verið skemmtilegt. Eins er mismunandi pláss fyrir hvern og einn flokk eftir því hvað þú heldur að það þurfi, hver smekkur þinn og fjölskyldunnar er.
Klippa og líma er skemmtilegasti hlutinn af þessu, það má auðvitað líka skrifa beint niður. Maður man oftast eftir uppskriftum eftir því hvað er í kringum þær.
Mér finnst líka ágætt að safna saman heilráðum og góðum aðferðum, það er með sér kafla í bókinni, það er innspýting og heldur manni við efnið.
Að lokum má auðvitað skreyta kápuna (skera í hana holu og skrifa "matargat" fyrir ofan) eða bara sleppa því.
Svo er bara að halda áfram að safna, góðir staðir eru t.d. www.eldhus.is og www.cafesigrun.com. Uppskriftirnar sem ég var byrjuð að líma inn eru teknar úr bæklingi frá líkamsræktarstöðinni Bjargi, má finna hér.
Þjóðfundur
Í dag er Þjóðfundur haldinn í Laugardalshöllinni, sem hefur vonandi ekki farið framhjá neinum. Hérna eru 1500 gestir og um 300 sjálfboðaliðar. Ég ákvað að sjálfsögðu að reyna að taka þátt, þó ég hefði ekki fengið boðsbréf sem gestur, og er hérna stödd sem sjálfboðaliði. Fékk starf í bakvinnslu þannig að ég sit í tölvuverinu og slæ inn þær upplýsingar sem fólk á borðunum kemur frá sér. Það er ótrúlega gaman að fylgjast með þessu, skipulagið er alveg ótrúlega gott, maður sér það best á því að það er allt ótrúlega smooth. Fyrir utan kannski svolítil bílastæðavandræði hérna fyrir utan í byrjun. Hérna eru allir ótrúlega jákvæðir og það er tilhlökkun yfir því hver útkoman verður úr þessum fundi.
Það er bein útsending á www.thjodfundur2009.is/straumur. Endilega kveikið á því og verið með í anda :)
