bleh
Ég er í því að endurskipuleggja mig þessa dagana, það felst ekki síst í nýja vinnustaðnum sem ég er að búa til með öðrum, sem fer af stað með sumrinu. Ég er líka að reyna að hætta að vinna á kvöldin, horfa frekar á tv eða fara í sund.. eða prjóna.. svolítinn me-time.
Mig langar líka til að fara að blogga aftur á ensku og þá minna um pólitík.. maður er alveg að krepera á því.. en ég veit að ég myndi aldrei meika það að blogga bæði á íslensku og ensku þannig að ég er að spá í að snúa þessu bara yfir á ensku.. hvað finnst ykkur um það?
Frk. framkvæmdastjóri
Fyrr í vor skráði ég mig á námskeiðið Brautargengi hjá Nýsköpunarmiðstöð Íslands, 15 vikna námskeið í stofnun og rekstri fyrirtækja. Þessar 15 vikur eru núna búnar og eftir það er ég með í höndunum viðskiptaáætlun um fyrirtækið mitt litla, lýsingu á því hvað það er og hvert það vill fara og síðast en ekki síst, rekstraráætlun sem sýnir að með ákveðnum, raunhæfum forsendum þá getur batteríið gengið upp.
Þessi tími er búinn að vera alveg ótrúlega skemmtilegur, eiginlega skrýtið að ég hafi ekki bloggað um þetta áður en bloggið hefur aðeins dottið uppfyrir. Hópurinn var mjög skemmtilegur, konur á öllum aldri með allskonar hugmyndir. Fyrirlestrarnir voru líka innspýting hugmynda og krafts og námskeiðið allt mjög vel skipulagt.
Tímarnir voru einn dag í viku frá 9-13:30, semsagt nánast allur vinnudagurinn þar sem Emil hefur verið hjá dagmömmunni til kl. 14. Fyrirlestrarnir byggja á því að ákveðinn kafli í viðskiptaáætluninni er tekinn fyrir, svo eru heimaverkefni sem eru unnin eftir það.
Verkefnastaðan hefur líka verið mjög góð og það verður gott að fá auka dag í vikuna aftur.
Semsagt mjög skemmtilegur tími liðinn og við tekur vægast sagt áhugaverður tími. Sumarið verður notað til að pússa og undirbúa, svona eins og maður kemst upp með í fríinu, og svo þegar skólinn byrjar í haust verður farið af stað af fullum krafti með fyrirtækið. Við (já ég segi við) erum komin með húsnæði í sigtið, það verður nýtt nafn og rosa stuð. Segi betur frá síðar :)
Flokkað sem: lífið sjálft (268 færslur) / skólinn (11 færslur) /
1
Ísland eftir #RSA, dagur tvö
Í gær fannst mér glitta í Nýja-Ísland þegar ég hlustaði á Rannsóknarnefndina segja frá helstu niðurstöðum skýrslunnar. Það var þá þarna einhversstaðar í þokunni. Ég fékk oft og tíðum kökk í hálsinn því þarna fannst mér ég heyra sannleik í fyrsta skipti frá opinberum aðilum, þann sama og ég hef heyrt óma í eitt og hálft ár í fréttum, á bloggi, í greinaskrifum, í umfjöllunum í sjónvarpi og blöðum. Þetta var í sjálfu sér ekkert nýtt en hvað skýrslan var tæpitungulaus kom mér á óvart því maður er svo vanur því að heyra moðsteiktar yfirlýsingar pólitíkusa sem eru á allt annarri slóð heldur en fólkið í landinu.
Skýrslan er áfellisdómur yfir öllu bankakerfinu, viðskiptalífinu og stjórnsýslunni. Bankarnir báru skyldur til sinna hluthafa og viðskiptavina og stjórnsýslan bar skyldur til almennings alls. Bæði reyndust siðlaus og blinduð af græðgi í peninga eða völd, þjóðníðingar. Algjörlega slétt sama um allt nema sitt eigið rassgat. Mikið djöfull verður maður reiður að sjá að þjóðin, sem manni þykir þó alveg óskaplega vænt um, hefur verið rænd aleigunni og ærunni. Hugsið ykkur!
Það að þessar upplýsingar hafi verið teknar saman á svona faglegan hátt og opinberlega hlýtur að þýða að við fáum sanngjörn málalok, en ferðin er bara rétt að byrja.
Getið þið ímyndað ykkur hversu mikill niðurskurður er framundan á næstu árum? Ég hugsa oft til þess fyrir hönd drengjanna minna, hvernig ætli skólarnir komi undan þessu?
Getið þið ímyndað ykkur hvað gerist á næstu árum ef Alþjóðagjaldeyrissjóðurinn fær að skuldsetja okkur eins mikið og hann vill? Þessi sjóður er hluti af World Bank sem er einkastofnun í Bandaríkjunum í eigu auðmannaklíku og við eigum ekkert með að hleypa þeirri klíku inn í landið. Þetta er ekki Rauði Krossinn. Það er algjörlega þekkt að þeir munu taka auðlindirnar upp í skuldir en láta okkur fyrst skera allt niður við nögl. Dæmin eru til í heiminum, Filipseyjar t.d.
Þetta vissi Davíð Oddsson og það að hann varaði Árna M við því er eitt af því fáa sem ég kann að meta við manninn.
Þau orð Geirs Haarde óma stundum í höfðinu á mér þegar hann svaraði spurningu fréttamanns um það hvort Ísland væri komið í þrot, en svarið var: "Nei, alls ekki, við eigum fullt af auðlindum hérna".
Það var og.
Hvað er Ísland án fiskimiða, án hitaveitu eða kalda vatnsins? Hvað er Ísland ef aðgöngumiðinn að Gullfossi nemur tugum þúsunda? Eða ef Gullfoss er bara lítil spræna?
En hvað er þá hægt að gera, ef helmingurinn af liðinu á Alþingi er handónýtur ?
Eina svarið er stjórnlagaþing þar sem samin yrði ný stjórnarskrá, breytt stjórnskipulag og nýtt kerfi, kjósa neyðarþing með persónukosningu þvert á flokka og banna stjórnmálaflokka í 3-4 ár hið minnsta.
Í mér býr sú von að það séu til skynsamir og góðir Íslendingar og að þeir sæki einmitt ekki í hefðbundnu stjórnmálaflokkana.
Annars finnst mér ótrúlegt hvað fólk sýnir samt stillingu. Það eru allir að tala um þetta, það eru allir að fylgjast með og bíða eftir ákvörðunum. Ef þetta fer ekki í réttan farveg, þá mun sjóða uppúr. Þá veit ég ekki hvað gerist.
Almennur borgari gerir grein fyrir atkvæði sínu
Það er búið að vera svolítið erfitt að vera Íslendingur síðustu vikur. Á margan hátt hefur maður glaðst yfir því að fá að kjósa í þessum blessuðu Icesave kosningum og fá einhverja möguleika á að grípa til varna eftir þetta hrun. Á hinn bóginn er maður hryggur yfir því að kosningarnar snúast að forminu til ekki um það hvort reikningurinn á að koma til okkar. Hins vegar snúast þær um það að mörgu leyti í hjarta og hugum fólks, þrátt fyrir að við viljum auðvitað að fólkið sem átti féð inni á reikningunum fái peningana sína til baka. Hins vegar er ég sannfærð um að ábyrgðin liggi annarsstaðar, bæði siðferðilega og lagalega (þrátt fyrir að innistæður innan landamæra Íslands hafi verið tryggðar að fullu).
Í þessum kosningum sagði ég feitt Nei, eins og þorri annarra kjósenda. Auðvitað var annað ekki hægt þar sem ég er í grundvallaratriðum á móti samningunum og menn segja betri samning bíða handan við hornið, sem hefði auðvitað ekki gerst ef málinu hefði ekki verið skotið til þjóðarinnar með þessum hætti.
Auðvitað á þetta sorglega mál að vera í höndum skilanefndar bankans en ekki ríkisvaldsins. Bretar og Hollendingar eiga að fá eignir bankans, hvers virði þeir geta sjálfir séð um að hámarka, og láta þar við sitja. Fróðir menn fullyrða núna 90% heimtur. Ábyrgðin og óvissan á ekki að sitja á herðum okkar eða framtíðarkynslóða.
